Po długim okresie niepewności przed imprezą, czy 50. selekcja koni rasy holsteńskiej oraz aukcja elitarna w Neumünsterze będą mogły w ogóle odbyć się zgodnie z planem ze względu na pandemię koronawirusa, w środę wieczorem nadeszła uspokajająca wiadomość, że impreza może się odbyć do soboty włącznie bez skrócenia harmonogramu. W ten sposób w czwartek rano wszystkie ogiery przemaszerowały po brukowanej nawierzchni, w piątek zaprezentowały swoje atuty podczas skoków z wolnej ręki, a dzisiaj, w sobotę, ponownie poddały się ocenie komisji selekcyjnej: 18 ogierów otrzymało pozytywną ocenę selekcyjną, a pięciu z nich zostało wyróżnionych.
Na czele znalazł się wyrazisty ogier zwycięski Vigado po Vigo d’Arsouilles-Quo Vados I, wyhodowany przez rodzinę Witt z Wellinghusen. Ten ciemny kasztan już podczas eliminacji wyróżniał się jako „wyjątkowy koń”, jak podkreślił kierownik hodowli i dyrektor zarządzający dr Thomas Nissen. „Jednak do czasu tej imprezy rozwinął się on jeszcze raz w niezwykle pozytywny sposób”. Ten przedstawiciel odnoszącej liczne sukcesy linii 776 zebrał również oklaski publiczności podczas skoków z wolnej ręki. Dr Thomas Nissen opisuje zwycięzcę, który w przyszłości pozostanie w stajni Związku Holsteńskiego, jako „konia o szlachetnej krwi i wielkich zdolnościach sportowych, w którym drzemie jeszcze ogromny potencjał”.
Pierwszym wicemistrzem ogłoszono Carmarino po Carbol-Clarimo, pochodzącego ze stosunkowo młodej linii 7709, wyhodowanego i należącego do Manfreda von Allwördena z Grönwohld. Jest on przyrodnim bratem ze strony matki rezerwowego zwycięzcy z 2019 roku, Chinchero po Chopinie, który również pochodzi z hodowli von Allwörden i ma tam kontynuować swoją działalność. „Ten ogier, wyhodowany z wykorzystaniem linii Caretino, oprócz swoich zalet w skoku wykazuje również znakomite ruchy” – stwierdził kierownik hodowli. Drugie miejsce rezerwowe komisja przyznała synowi Corneta Obolensky’ego i Cash and Carry’ego: Cortado, linia 162 – tak nazywa się ten ciemnobrązowy ogier wyhodowany przez Karola Boley z Lutzhorn. Zaprezentował się on jako jeden z najsolidniejszych ogierów całej imprezy. Po raz kolejny potwierdziło się, że sukces hodowlany często wiąże się z czysto krwistymi liniami matczynymi. „Kto hoduje wyłącznie podążając za modą, nie odniesie trwałego sukcesu” – jest tego pewien dr Thomas Nissen. Drugi wicemistrz, Cortado, został sprzedany na aukcji za 144 000 euro – w przyszłości będzie sąsiadem w boksie wicemistrza Carmarino w stadninie Grönwohldhof należącej do Manfreda von Allwördena. Kwalifikację hodowlaną i nagrodę otrzymały również: Cornet i Cord po Cornet Obolensky-Acord II (Jörg Kröger, Quickborn) z linii 18A1 oraz Dorchadas (Sören von Rönne, Neuendeich), syn Diarado i Caretino, z linii 6688. Cornet i Cord przeszedł do nowych właścicieli za kwotę 50 000 euro, natomiast Dorchadas został wyceniony przez Państwową Stadninę w Moritzburgu na 90 000 euro. Najdroższym ogierem zatwierdzonym do hodowli, który nie otrzymał premii, był Casarimo, potomek Casalla i Clarimo. Ten kasztan, wyhodowany przez Maxa-Hermanna Johannsena z Hörup, został sprzedany na aukcji do Republiki Południowej Afryki za 105 000 euro. Dziewięciu ogierów z certyfikatem hodowlanym przeznaczonych do sprzedaży kosztowało średnio 71 277 euro, natomiast średnia cena ogierów bez certyfikatu wyniosła 32 671 euro.
Wyniki 50. selekcji holenderskiej – ogiery zatwierdzone i wyróżnione
Tutaj znajdą Państwo wyniki aukcji ogierów zakwalifikowanych do sprzedaży, a tutaj – ogierów niezakwalifikowanych.
Zdjęcie: Janne Bugtrup
