Connor powrócił do Niemiec około dwa i pół roku temu. A w międzyczasie jego potomstwo coraz częściej przyciąga uwagę na największych arenach turniejowych świata. Niedawno, w miniony weekend, dwoje jego potomków odniosło zwycięstwo na arenie międzynarodowej…
Sam Connor jest synem ogiera Casall. Jednak również jego rodowód po stronie matki wygląda obiecująco, ponieważ jego matka, Korrada v. Cor de la Bryère, jest nikim innym jak pełną siostrą Corrado – ogiera, który zapisał się w historii jako reproduktor stulecia. W ten sposób ta cenna genetyka została zakorzeniona w linii holenderskiej nr 6879. Hodowcą Connora jest – podobnie jak w przypadku jego słynnych krewnych – Eduard Struve z Satrup. Podczas pobytu we Francji Connor odnosił również sukcesy w sporcie. Pod okiem Nicolasa Delmotte’a ten potężnej budowy syn Casalla odnosił sukcesy na torach skokowych do wysokości 1,45 metra. Obecnie to jego córki i synowie zwracają uwagę na niego jako reproduktora. Na czele tej listy znajduje się z pewnością Conner JEI (MV. Cosimo) z hodowli Gerharda Stamera z Duvensee. Niedawno ten holsteiński ogier z linii 8778, pod wodzą swojego stałego jeźdźca Martina Fuchsa (SUI), wykazał się swoją klasą i zwyciężył w Rolex Grand Prix podczas kultowego irlandzkiego turnieju Dublin Horse Show. W ten weekend ponownie odniósł zwycięstwo: reprezentując drużynę Szwajcarii, para ta wystartowała w Pucharze Narodów w Brukseli – i wygrała.
Conner JEI z Martinem Fuchsem, który niedawno wygrał Grand Prix w Dublinie oraz Puchar Narodów w Brukseli.
Początek kariery w Elmshorn
Również na najwyższym poziomie międzynarodowych zawodów skoków przez przeszkody znalazła się córka Connora, Corsica X
(ojciec: Corofino II). W wieku siedmiu lat klacz wyhodowana przez Ericha Westphala (Stipsdorf) została ogłoszona mistrzynią kraju Holsteinu w Elmshorn pod wodzą Martena Witta. Obecnie ta jedenastoletnia klacz z linii 4564, pod wodzą Rene Dittmera, odnosi sukcesy w skokach do wysokości 1,60 metra – jak na przykład ostatnio w Akwizgranie czy Hickstead (GBR). W miniony weekend klacz ta wygrała Wielką Nagrodę w Bridgehampton w stanie Nowy Jork (USA), której pula nagród wyniosła 400 000 dolarów amerykańskich.
Pod flagą argentyńską to właśnie Con Corrado
(MV. Corrado I) promuje swojego ojca. Ten siwy ogier, wyhodowany przez Friedricha-Wilhelma Lütkemeiera (Paderborn) i pochodzący z linii Corrado, wywodzi się ze słynnej holsteńskiej linii 741. Z jego bezpośredniej linii matczynej wywodzą się między innymi ogiery zatwierdzone do hodowli oraz odnoszące sukcesy konie skokowe: Cardento, VDL Cartello i Quintender. Sam Con Corrado jest dosiadany przez Mariano Ossę i plasuje się w konkursach do wysokości 1,60 metra. W stajni Ludgera Beerbauma oraz w stacji hodowlanej o tej samej nazwie znajduje się również Chubakko
(MV. Colman) z linii 890. Tego zatwierdzonego syna ogiera Connor wyhodował Wolfgang Söhner z Krautheim; oprócz udziału w programie hodowlanym odnosi on również sukcesy na torze przeszkód do wysokości 1,50 metra. Również z linii 890 – znanej z legendarnego ogiera Casall – pochodzi Carlyle
(MV. For Pleasure). Josef Unkelbach z Kolonii był odpowiedzialny za hodowlę tego syna Connora, którego karierę sportową początkowo rozwijał Gregory Wathelet (BEL), a następnie startował on pod siodłem Konstantina Zollina w barwach Ukrainy. Również ten syn Connora może pochwalić się sukcesami na wysokości do 1,60 metra.
Listę odnoszących sukcesy sportowe potomków Connora można by dowolnie kontynuować. Jednak nie tylko oni podkreślają siłę dziedziczną swojego ojca, ale także jego zatwierdzeni synowie. Jak dotąd jest ich 19. Dwukrotnie zapewnił on nawet tytuł wicemistrza podczas oceny młodych ogierów rasy holsteńskiej: w 2013 roku był to Coruscant (ojciec: Cristo, właściciel: Manfred Johannsen, Tornesch), a trzy lata później Christer (ojciec: Singulord Joter, właścicielka: Carmen Eißfeldt, Sparrieshoop).
Refleksje Sebastiana Rohde na temat dobierania par:
„Obecnie liczne potomstwo Connora osiągnęło najwyższy poziom w sporcie. Pokazuje to, że niekoniecznie to właśnie szczególne kombinacje linii krwi doprowadziły do sukcesu: Należy raczej zwrócić uwagę na to, aby klacze charakteryzowały się odpowiednią długością tułowia oraz dobrymi chodami podstawowymi, a także przekazywały potomstwu pozytywny charakter. Do Connora dobrze pasują raczej klacze o lekkiej budowie, które wymagają nieco większej masy ciała”.

Syn Connora po matce po Contenderze (Guido Haecks, Osterrönfeld), ur. w 2024 r. – obejrzyj film tutaj.
Corsica X i Rene Dittmer podczas zwycięstwa w Bridgehampton:
Zdjęcia: Stefan Lafrentz (1), Janne Bugtrup (2)
Wideo: ClipMyHorse.tv